We zijn in het bos, net uit de auto en de eerste tak is al gevonden. Kijk papa, dit is een toverstaf want hier staan allemaal geheime tovertekens in! Het zijn de gangen van een schorskevertje, maar dat zeg ik nu niet. Er worden al draken weggetoverd. Een nieuwe tak met zijtakjes en dode blaadjes is gevonden. Ze is geen toverfee meer maar een hert dat bronstig burlt, en ten aanval trekt. Plotseling is daar een greppel, niet droog maar ook geen echte sloot. Alsof het zo moet zijn, ligt een stevige, lange tak klaar. Het hert verandert in een polsstokspringer. Woehoe! Met een sierlijk zwier springt ze naar de overkant. Kom je papa! En met een iets minder sierlijke sprong, beland ik ook aan de overkant. Daar ligt de volgende tak al klaar. Het blijkt een katapult, of een pistool. Daar gaat de cowboy; pief, paf, poef. De lange polsstok is veranderd in een dravend paard en al schietend worden de denkbeeldige koeien bij elkaar gedreven.
Maar hé? Wat ligt daar? Oooohh, papa! Dit is een goeie hakker. De koeien zijn vergeten en op een vrij stukje grond wordt er stevig op los gehakt. We zijn schat gravende piraten geworden. Opeens verandert het gegraven kuiltje. Ik krijg de opdracht om kleine takjes te zoeken. Het kuiltje wordt een huisje voor een muisje. Met zorg en aandacht wordt er een dakje over het kuiltje gemaakt. Natuurlijk moet er eten in het huisje worden neergelegd, en een tafeltje om van te eten. Zullen we weer verder struinen, vraag ik. Nog even een beetje mos op het dakje papa, dan is het muisje goed verstopt. Dan pakt ze de polsstok, dat is nu de staf van de tovenaar. Ceremonieel dansend, huppelen we verder. In haar dans zie ik een heel verhaal ontstaan. Ze zingt in een tak als microfoon, en kletst van alles bij elkaar. Opeens staat ze doodstil. Ze buigt een beetje voorover en wenkt me dat ik zachtjes dichterbij moet komen. Sluipend kom ik eraan en ze wijst. Fluisterend zegt ze: Daar… Op dat takje… Ik moet even goed zoeken en net voordat ik het gevonden heb, schiet er een roodborstje weg. Ik heb inmiddels een leuke verzameling takken in mijn hand en de microfoon wordt ingeruild voor het gewei dat nu een bezem is, want we zijn bij een hut en de vloer wordt aangeveegd voor het bezoek. Een stronk, als tafeltje, wordt met blaadjes en takken gedekt. Hoog bezoek want het goede bestek wordt in het nabijgelegen struikgewas gevonden. We eten samen van de soep. Nee papa, dat is een vork en jij hebt appeltaart want dat vind je lekker.
Natuurlijk moet er ook in de boom geklommen worden. De takken vormen bijna een trapje. Voor ik het weet zit ze hoger in de boom dan mijn hart aankan. Ik blijf rustig want ik zie dat ze bedachtzaam kijkt waar ze haar handen en voeten plaatst. Hoe hoger ze klimt hoe rustiger ze haar route zoekt. Op een stevige tak gaat ze zitten en kijkt met een wijsneuzerige blik naar beneden.
Goed gedaan, hoor! Zeg ik. Klim je ook weer zo netjes naar beneden? Als ze uit de boom is, wordt de polsstok dwars gehouden en ze vliegt weg. Hoog in de lucht, lijkt het mos alsof je op het bos neerkijkt, roept ze naar me. Ik vraag of we weer eens terug zullen struinen. Een beetje teleurgesteld dat de wandeling alweer bijna voorbij is, stemt ze toe. Met mijn handen vol takken lopen we naar de auto. Onderweg krijgt iedere tak weer een plekje in het bos. Ze weet dat we niet alle takken meenemen. Want dan hebben de diertjes geen eten, of iets om een huisje te bouwen. De polsstok is de vondst van de dag. Vooruit, dan mag die mee. Met een glimlach van een dame die haar vader om haar vinger heeft gewonden, stapt ze in. Wat eten we vanavond, papa? Ik heb honger…
Boomstam Henk, NatuurWijzer, IVN-gids Mark & Donge
Markandalletjes
- Fitissen - de voorjaarsbrengers uit de zuid-Sahara – laten zich nu ook volop horen, meldt Ria Lambregts. En de ooievaars lijken echt te gaan broeden boven de SBB boswachters! Na het paren nu steeds meer ‘op het nest’. Door de vogelgriep overleden drie jaar terug de ouders en vijf jongen! En werd het nest twee jaar lang gemeden. Dit was in 2012 het eerste ooit in de wijde omgeving. Met vorig jaar 21 jongen uit 9 nesten, een absoluut record!
- ALV Vereniging Markdal meldt: Besluitvorming over Markdal-noord komt er in twee stappen aan. Eerst via Algemeen Bestuur Waterschap, daarna eind dit jaar via Provinciale Staten. Ook de Mark moet in 2027 aan de ‘gezond water’ doelen van Kader Richtlijn Water voldoen. Natuurherstel Markdal draagt daar flink aan bij.
- Met terreinbeheerders (SBB, BL, NM) steeds moeizaam overleg over natuurbeleving door wandelen, fietsen en varen. Want natuurbehoud begint bij beleving. Voor hun inzet en volhouden werden Harry Benschop en Jeroen Stoutjesdijk in het zonnetje gezet.
- Uitgangspunt van gescheiden wandel- en fietspaden lukt in Alphen-Chaamse deel niet (of ‘nog niet’?). Terwijl de belangstelling voor recreatie in natuur en groen groeit en groeit. Gelukkig!
- Paaszaterdagse Mar(k)athon wandeling. Door Wortel Kolonie en Castelreesche Heide met veel vogels. Zaterdag 4 april. 14-16u. Start Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (Klapekster). Kolonie 41. Wortel (B). Natuurpunt Markvallei.
- Natuurwandeling Wolfslaar over ‘wat planten ons schenken’ aan genot en gebruik. Prachtige gele wilgenkatjes voeden de zoemende koninginnen. Streling van het oor is het ruisen van het ranke riet. Smakelijke soep van brandnetels, enz, enz. Tweede Paasdag 6 april. 13u30-15u30. Aanmelden via website IVN Mark&Donge.
- Opvallend vaak Kraanvogels in het Chaamse. Iris van der Vlerk zag een ‘late’ bij Chaamse Beek in Hondsdonck.
Vaker Kraanvogels te zien? Foto Ria Lambregts - Succes met eieren rapen, maar wel die van chocola! Fijne Pasen!
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge